[รีวิว] Vanguard แวนการ์ด หน่วยพิทักษ์ฟัดข้ามโลก-โม้สะบัด…ฟัดฮาสไตล์เฉินหลง

ย้อนกลับไป 20 ปีก่อนทุกตรุษจีนบ้านเราโรงหนังไม่เคยขาดหนังเฉินหลงเหมือนเป็นประเพณีของโรงหนังเมืองไทยที่ทุกวันเที่ยวหลังวันไหว้ครอบครัวจะได้จูงอากงอาม่าไปดูหนังฮ่องกงที่เฉินหลงนำแสดง และจากการตามงานของยอดนักแสดงคนนี้จะพบว่าเขาไม่เคยหยุดนิ่งที่จะพาคนดูไปสำรวจโลกอันบ้าระห่ำ ซิกเนเจอร์ของเขาก็หนีไม่พ้นฉากเสี่ยงตายด้วยตัวเองและมุกตลกเจ็บตัวสไตล์บัสเตอร์ คีตัน และสำหรับ Vanguard หนังที่ตั้งใจทำมารับตรุษจีนแต่ต้องเลื่อนเพราะโควิดก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

Vanguard คือหน่วยรักษาความปลอดภัยข้ามชาติมี ถัง (เฉินหลง) เป็นหัวหน้า เมื่อนักธุรกิจลูกค้าคนสำคัญถูกจับตัว เขาและทีมมหากาฬจึงต้องออกปฏิบัติการคุ้มภัยจากอังกฤษสู่แอฟริกาฟัดไกลถึงดูไบเพื่อหยุดอาวุธร้ายมหาประลัยก่อนมันจะกลายเป็นภัยร้ายต่อโลกอันสงบสุข

Ai Lun (เครดิตภาพ Majorcineplex.com)
YANG YANG (เครดิตภาพ Majorcineplex.com)

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไม Vanguard ถึงคงความเป็น “หนังเฉินหลง” ที่พวกเราคุ้นเคยได้ขนาดนี้เมื่อมองย้อนไปก็พบว่า เฉินหลง และ สแตนลี ตง ร่วมทีม “ฟัดแบบอินเตอร์” กันมาตั้งแต่ ใหญ่ฟัดโลก ทั้ง 2 ภาค แถมยังร่วมงานกันเรื่อยมาแม้กระทั่งหนังเฉินหลงยุคจีนสร้างอย่าง Kungfu Yoga ที่ได้แจ้งเกิดมีย่ามู่ฉี เซ็กซี่สตาร์นักโยคะที่ได้ตามมาอวดเสน่ห์ใน Vanguard ด้วย

แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนคือการที่เฉินหลงเริ่มดันนักแสดงเลือดใหม่ให้ได้มีบทบาทในหนังมากขึ้นโดยเฉพาะ หยางหยาง ซุปตาร์สุดหล่อจาก เทพยุทธ์เซียนกลอรี ซีรีส์เกี่ยวกับวงการอีสปอร์ตสุดฮิต ที่ดูจะได้ซีนโชว์ฉากแอ็กชันเท่ ๆ หรือการได้โชว์ช็อตขายเสน่ห์ของ มีย่ามู่ฉี ครูสอนโยคะคนสวยที่ฟิตร่างกายจนได้หุ่นสวยและได้แสดงคิวบู๊ที่ดูแล้วเร้าใจเหลือเกิน ซึ่งปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันช่วยให้หนังที่ดูเหมือนหนังแอ็กชันจีนกลิ่นฮอลลีวูดเรื่องนี้ดูน่าสนใจและเลี้ยงความสนใจคนดูได้จนจบ

MUQiMIYA (เครดิตภาพMajorcineplex.com)
Jackie Chan (เครดิตภาพMajorcineplex.com)

นอกจากนี้ยังเหมือน สแตนลี ตง กับ เฉินหลง จะเข้าใจดีว่าคนดูคาดหวังอะไรกับหนังที่ขึ้นยี่ห้อ เฉินหลง ดังนั้นเขาจึงโยกมุกตลกและคิวบู๊สุดระห่ำให้นักแสดงเลือดใหม่หน้าตาดีแทน โดยให้เฉินหลงได้มีซีนตลกและโชว์คิวบู๊แบบ “เสี่ยงตายให้เด็กมันดู” แค่เพียงไม่กี่ฉาก ผลลัพธ์คือเราก็ยังได้ฟีลแบบหนังเฉินหลงที่คอสเพลย์โดยอาตี๋อาหมวยสไตล์เกาหลีแทน

ส่วนงานสร้างต้องยอมรับในความทะเยอทะยานของวิสัยทัศน์ สแตนลี ตง ที่ไม่ยอมลดเพดานความระห่ำลงเลย และคราวนี้ก็จัดเต็มแบบกะเอาให้เจมส์ บอนด์ อายในความโม้สะบั้นไปเลย มีทั้งรถจิ๊บที่แปลงเป็นเรือได้ มือปืนบนโฮเวอร์บอร์ดลอยฟ้า ไปจนถึงรถยนต์ที่มากับช่วงล่างแข็งแกร่งที่สุดในโลกที่ได้ทะลุร้านอาหารลอยฟ้าแบบไม่กลัวโช๊คพังจนการ์ตูนชิดซ้ายไปเลย 555

แม้หนังมีปัญหาความสมเหตุสมผลหรือซีจีลอย ๆ ดูตลกอยู่บ้างแต่ต้องยอมรับในฝีมือการปรุงของผู้กำกับสุดเก๋าและนักแสดงเลือดมังกรอินเตอร์อย่าง สแตนลี ตง กับ เฉินหลง แหละนะที่ทำให้เราได้หนีโลกอันน่าปวดหัวเข้าโรงหนังไปคลายเครียดให้สบายอารมณ์ได้ดีจริง ๆ

[รีวิว] Vanguard แวนการ์ด หน่วยพิทักษ์ฟัดข้ามโลก-โม้สะบัด…ฟัดฮาสไตล์เฉินหลง

รีวิวหนังจีน

แผ่นดินสะเทือน ประวัติศาสตร์เลื่อนไหล ใน “ดาวคะนอง” โดย ก้อง ฤทธิ์ดี

ต้องขอบคุณ Documentary Club ที่นำหนังไทยเรื่องสำคัญ ดาวคะนอง (ชื่ออังกฤษว่า By the Time It Gets Dark) กลับมาฉายให้ชมฟรีทางช่อง VOD จะบอกว่าเป็นการชี้ช่องต่อฝ่ายอำนาจก็ได้ แต่ในบรรยากาศของการเมืองที่รุ่มร้อน การช่วงชิงพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ สัญลักษณ์ และเรื่องเล่าเช่นในตอนนี้ หนังเรื่อง ดาวคะนอง ของผู้กำกับ อโนชา สุวิชากรพงศ์ ที่ออกฉายครั้งแรกเมื่อปี 2558 กลายเป็นหนังที่เหมาะสมกับช่วงเวลาขึ้นมาอีกครั้ง

ขอบรรยายสรรพคุณก่อน ดาวคะนอง ได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม และตัดต่อยอดเยี่ยม และยังได้รางวัลใหญ่จากหลายเวทีของไทยในปีนั้น ซึ่งจะว่าไปถือว่าเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ (ที่น่าดีใจ) ไม่น้อย เพราะนี่ไม่ใช่หนังบันเทิง แต่เป็นหนังที่ถอดรื้อโครงสร้างของประวัติศาสตร์และการเล่าเรื่องในแบบเดิม โดยอ้างอิงเหตุการณ์การสังหารหมู่นักศึกษาอันโหดร้ายในวันที่ 6 ตุลาคม 2519 เป็นเชื้อ ส่วนในปีนี้เอง ผู้กำกับอโนชา ยังได้รับการคัดเลือกให้เป็นศิลปินศิลปาธร (รางวัลสำหรับคนทำงานศิลปะที่อยู่ในช่วงกลางของอาชีพ) โดยกระทรวงวัฒนธรรมอีกด้วย

ส่วนในต่างประเทศ ดาวคะนอง เป็นหนังที่นักวิจารณ์ต่างชาติชื่นชอบกันมากและทำให้ อโนชา กลายเป็นผู้กำกับร่วมสมัยที่สื่อสารกับสังคมภาพยนตร์ในระดับโลกได้อย่างเต็มตัว ตรงนี้ต้องวิเคราะห์ให้ถูกประเด็น เพราะถึงแม้หนังจะผูกโยงกับเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ไทยอย่างเข้มข้น และเป็นหนังไทย ใช้ดาราไทย (มี เป้-อารักษ์ อมรศุภศิริ ร่วมแสดงด้วย) แต่ในแง่ของศิลปะภาพยนตร์และการพิเคราะห์รูปแบบของหนัง ดาวคะนอง มีความลึกซึ้งในการเล่นกับโครงสร้างการเล่าเรื่อง การใช้ปรัชญาของเวลาที่ทับซ้อน และการใช้ภาพยนตร์เป็นอุปมาของการแสวงหาความทรงจำที่นับวันมีแต่จะเลือนราง และแตกสลายกลายเป็นพิกเซลที่กระจัดกระจาย ราวกับฮาร์ดดิสก์ที่ถูกขูดพื้นผิวจนเปิดไม่ได้ คุณสมบัติของการเล่าเรื่องแบบนี้เป็นสิ่งที่ทำให้คนดูหนัง นักวิชาการ และนักวิจารณ์นอกประเทศไทย ที่ถึงแม้ว่าจะไม่คุ้นเคยหรือไม่ตระหนักถึงความหนักหน่วงของเหตุการณ์ 6 ตุลา สามารถมองเห็นคุณค่าและความร่วมสมัยของหนังเรื่องนี้

ดาวคะนอง เล่าเรื่องของคนทำหนัง ที่พยายามค้นหาความจริงจากความทรงจำของผู้ที่เคยประสบเหตุการณ์วันที่ 6 ตุลา จากนั้นหนังสลับไปยังเรื่องของนักศึกษาสาว ที่ (อาจจะ) เป็นภาพจำลองของหนังในช่วงแรก ทำให้นี่เป็นหนังซ้อนหนังที่สลับไปมาระหว่างความจริงและเรื่องแต่งหลายชั้น บางช่วงคล้ายสารคดี บางช่วงหลุดออกจากพื้นผิวของหนังในชั้นแรก แสดงถึงภาวะการลื่นไหลของสิ่งที่เรียกว่า story และ history รวมทั้งเพ่งพินิจความหมายของคำว่า “ภาพยนตร์”

แต่สิ่งสำคัญคือ หนังเรื่องนี้มีหัวใจ มีความรู้สึก ไม่ใช่เป็นเพียงการเล่นแร่แปรธาตุเพื่อความสนุกสนานของคนทำ ความรู้สึกใน ดาวคะนอง คือความสูญเสีย ความโหดร้ายที่กำลังจะถูกลืม และความหวังริบหรี่ที่ถูกปิดกั้น อุดปาก จนเกือบหายใจไม่ออก รวมทั้งความกระหายใคร่รู้ในสิ่งเลือนรางที่เรียกว่า ความจริง

นั่นทำให้หนังเรื่องนี้กลับมาได้ถูกที่ถูกเวลา ในช่วงเวลาที่นักเรียน นักศึกษาจำนวนมาก กำลังพยายามมีส่วนร่วมในประวัติศาสตร์ และช่วงเวลาที่อดีตอันโหดร้ายของเดือนตุลาถูกหยิบกลับมาพูดเพื่อเตือนสติในความขัดแย้ง เพราะภาพยนตร์ยังให้เกิดปัญญา ภาพยนตร์อย่าง ดาวคะนอง จึงยังเปล่งแสงให้คนดูได้ตระหนักว่าการเรียกร้องและต่อสู้ทางสังคมและการเมือง ทำได้ทั้งนอกจอและในจอ

รีวิว Double Worldมันส์โคตร ตัวเอกถอดเสื้อเก่ง!

ถ้าคุณกำลังมองหาหนังจีนมันส์ๆ ไม่สนใจพล็อตเรื่องที่ต้องคิดเยอะให้ปวดหัว เปิด Netflix แล้วค้นหาหนังเรื่อง Double World รับรองได้เลยว่า 2 ชั่วโมงที่เสียไปจะไม่สูญเปล่า!

ผลงานหนังแอ็คชั่นแฟนตาซีเรื่อง Double World เป็นผลงานการกำกับของ เท็ดดี้ เฉิน หรือ เฉินเต๋อเซิน ซึ่งถ้าพูดชื่ออาจจะนึกไม่ออก แต่ถ้าบอกว่าเขาเคยกำกับหนังอย่างวิ่งระเบิดฟัด The Accidental Spy (2001) ที่นำแสดงโดยเฉินหลง หรือแกเองก็เคยนั่งแท่นโปรดิวเซอร์ให้กับหนังแอ็คชั่นโคตรระห่ำ ดำมหากาฬ Black Mask (1996) ที่นำแสดงโดยหลี่ เหลียน เจี๋ย เป็นต้น ดังนั้นรับประกันได้เลยว่าหนังจะต้องสนุกระเบิดระเบ้อ

Double World บอกเล่าเรื่องราวของแคว้นจ้าวและแคว้นเหยียนที่เคยทำสงครามกันเมื่อนานมาแล้ว แต่เมื่อศึกครั้งนั้นสงบลง แคว้นต่างๆก็เหมือนจะแยกจากกันเป็นเอกเทศจนเมื่อ เกิดเหตุการณ์ลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้ ทำให้ท่านราชครูได้ส่งสารออกไปยัง 8 แคว้นทั่วอาณาจักรเพื่อให้ส่งนักรบมากฝีมือเข้ามาร่วมประลองเพื่อชิงชัยตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นขึ้น ตงอี้หลง (เฮนรี่ หลิว) ฉู่หวน (ปีเตอร์ โฮ) และจิงกัง (เฉินฮาน หลิน) จะต้องรวมทีมเฉพาะกิจเพื่อเข้าร่วมประลองในครั้งนี้ ในฐานะตัวแทนพรรคชิงหยวน

ระหว่างเข้าร่วมการประลองคนดูก็จะได้สนุกไปกับฉากแอ็คชั่นสุดอลังการตื่นตาตื่นใจเพราะบรรดาเมืองต่างๆที่ปรากฏอยู่ในเรื่องจัดได้ว่าแฟนตาซีจ๋าจนต้องร้องว้าวในงานออกแบบงานสร้างที่ซีจีและการดีไซน์ฉากที่น่าจะสร้างขึ้นในสตูดิโอเป็นหลัก ซึ่งผสมกลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน และถ้าหากได้ชมบนจอภาพยนตร์ใหญ่ๆดีกรีความอลังการเรียกได้ว่าไม่แพ้หนังบล็อกบัสเตอร์ฝั่งตะวันตกเลยทีเดียว

แน่นอนเมื่อหนังเทน้ำหนักให้ฉากแอ็คชั่น ฉากหลังของเหล่าตัวละครจึงแบนราบยิ่งกว่ากระดาษซับมัน ซึ่งที่มาที่ไปของตัวเอกอย่างตงอี้หลงที่เป็นเด็กกำพร้าในตอนต้นเรื่องนั้น คนดูก็ไม่ต้องเดาอะไรให้เหนื่อยเมื่อยสมอง เพราะหนังจีนที่ปูพล็อตแบบนี้มา มักจะพบว่าจริงๆแล้วตัวเองมีสายเลือดของผู้มีอำนาจเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว!

ไม่ต้องไปสนใจเนื้อเรื่อง เอาเป็นว่าโฟกัสที่เหล่ากลุ่มตัวเอกทั้งสามคนเป็นพอ ว่าพวกเขาจะพาคนดูไปตะลุยด่านอะไรต่อ (มองแบบดูแคสเกมไปเลยครับ จะได้ไม่ต้องคิดเยอะ) ซึ่งฉากแอ็คชั่นในเรื่องก็เรียกได้ว่าดูสนุก ดูเพลิน ชอบความคิดสร้างสรรค์ในการดีไซน์ฉากต่างๆออกมา ทั้งที่มันก็เป็นพล็อตแบบเดิมๆ แต่ผู้กำกับก็ยังสามารถทำให้คนดูที่ผ่านตากับหนังสไตล์นี้มานับครั้งไม่ถ้วนเอนจอยไปกับมันได้ ถือว่าประสบความสำเร็จแล้วตามสูตรหนังผจญภัย

ที่สำคัญนักแสดงในเรื่องนี้ขยันถอดเสื้อโชว์กล้ามกันเป็นว่าเล่น เอาเป็นว่าสาวๆที่คิดจะบอกผ่าน อาจจะต้องคิดใหม่นะครับ! 

รีวิว Double Worldมันส์โคตร ตัวเอกถอดเสื้อเก่ง!

รีวิวหนัง

รีวิว คำสาปสะพานเฮี้ยน : ผีระเบิดส้วม

คำสาปสะพานเฮี้ยน The Bridge Curse หนังผีสัญชาติไต้หวันที่ประสบความสำเร็จในบ้านเกิดอย่างมากเพราะเข้าฉายหลังจากที่สถานการณ์โควิดในประเทศตัวเองคลี่คลายแต่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์บ้านเราเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะลงสตรีมมิ่ง Netflix อย่างรวดเร็วและติดอันดับหนังยอดนิยมช่วงปลายสัปดาห์ที่ผ่านมา

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคนบ้านเราชื่นชอบหนังแนวชวนหัวลุกกันเป็นทุนเดิม The Bridge Curse บอกเล่าเรื่องราวของตำนานสยองขวัญประจำมหาวิทยาลัยในไต้หวันที่ว่าด้วยบันไดอาถรรพ์ที่ทอดยาวที่สู่เนินเขาในป่า ในทุกเวลาเที่ยงคืนเชื่อกันว่าจะมีบันไดขั้นที่ 14 เพิ่มขึ้นมาอย่างปริศนาและถ้าหากใครหันหลังกลับไปมองที่ตีนสะพาน ก็จะต้องมีอันเป็นไปอย่างปริศนา

แน่นอนว่าเริ่มราวจะต้องดำเนินด้วยการที่มีนักศึกษาแก่นเซี้ยวที่เกิดอยากจะลองดี ท้าทายความเชื่อด้วยการจัดกิจกรรมพิสูจน์อาถรรพ์ดังกล่าว ไม่ทันไรเรื่องชวนขวัญผวาก็เกิดขึ้นทันทีเมื่อเก้าอี้ที่พวกเขาวางไว้เฉยๆก็เกิดขยับได้ ก่อนที่บรรดานักศึกษากลุ่มนี้จะหนีเตลิดกระเจิดกระเจิงกันไปคนละทิศคนละทาง

ว่ากันตามตรงตัวหนังเรียกได้ว่าเดินตามสูตรสำเร็จตามหนังวัยรุ่นหนีผี ตามแบบฉบับค่ายหนังไทยบ้านเราอย่างไฟว์สตาร์สร้างเป็นประจำ ส่วนคุณนายผีผมยาวที่ตามจองล้างจองผลาญเหล่านักศึกษาก็ดูหมกมุ่นกับการสิงและหลอกบรรดาผู้เคราะห์ร้ายในห้องส้วมเน่าๆอยู่หลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นเหยื่อชายหนุ่มที่ถูกหลอกระหว่างนั่งเบ่งขี้! (เป็นการหลอกหลอนที่โหดร้ายเอาซะเหลือเกิน) น้องผู้หญิงผมสั้นที่บ้าถ่ายคลิปไม่เข้าเรื่องเข้าราวจนงานเข้า รู้ตัวอีกทีผีก็แทบจะกระชากหัวไปกิน!

แม้เราจะเข้าใจดีว่าหนังจะพยายามเชื่อมโยงวิธีการหลอกหลอนเข้ากับสาเหตุการตายของผีร้ายที่ต้องเกี่ยวข้องกับน้ำเป็นหลัก ซึ่งวิธีการครีเอทแต่ละฉากสำหรับเราดูไม่ค่อยจะน่ากลัวแต่ออกไปในโทนตลกเอาซะมากกว่า แล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจตรรกะในการเอาชีวิตรอดของตัวละครที่เวลาสถานการณ์คับขัน พวกเขาก็จะดูเป็นห่วงพะวงสาละวนอยู่กับโทรศัพท์มือถือมากกว่าจะวิ่งหนี หรือจริงๆหนังต้องการสะท้อนอุปนิสัยของวัยรุ่นในยุคปัจจุบันที่เสพย์ติดสมาร์ทโฟนก็มีความเป็นไปได้อีกเช่นกัน

ท้ายที่สุดเมื่อสถานการณ์เริ่มคลี่คลายและเฉลยปมปริศนาผ่านการสืบสวนคดีของนักข่าวสาว (ที่ดำเนินอยู่ในช่วงเวลาคู่ขนาน) สิ่งที่อยู่ในคำอธิบายก็ดูไม่เข้าท่าเข้าที และความพยายามที่จะเชื่อมโยงเส้นเวลาในแต่ละปีเช่นปี 2012 2016 และ 2020 ก็ดูเลอะเทอะและไม่ช่วยให้เราเข้าใจความอาถรรพ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นได้เลยแม้แต่น้อย หรือความเป็นจริงอาจจะเป็นเป้าประสงค์ของตัวผู้กำกับที่ตั้งใจอยากจะเฉลยปมเหล่านี้กับภาคต่อที่จะตามมาในอนาคตก็เป็นได้